We wisten niet waar we het hadden van ’t verschieten toen we ‘eindelijk’ nog eens een authentiek en waar gebeurd verhaaltje uit het goeie Merksplasse dorpsleven op onze mail kregen.
De schrijver van het stukje wenst onbekend te blijven. Naam en adres zijn evenwel bij de redactie ten overvloede bekend. En zijn ter beschikking op eenvoudige aanvraag. We kunnen enkel zeggen dat het hier gaat om een gemeentepolitieker die te gelijkertijd voorzitter en enig lid is van de fractie van een oppositiepartij, bijzonder ecologisch getint van kleur. Er nog bij vertellen dat ie nog wat bijklust in de sociale sector. Meer kunnen we u echt niet meegeven.
Het verhaal dus.

Onze goede collegares, Zwart Goor-, en chirocoryfee Mie Peeraer was 50 geworden en had, naar wij uit goede bron vernamen, bij dezer een redelijk feestje aangericht. Allemaal niks ware het niet dat zij voor ’t algemeen jolijt, een zanger had aangeworven om haar middels een loflied hulde te brengen aan haar prestaties. Niks aan het handje ware het niet dat deze kwiet, duidelijk de plezantste thuis, zijn lied ging zingen (?) in het plat Hwoogstrots. Grote consternatie. Gemor onder het aanwezige volk. Waarom niet in het plat Merksplasses? En erger nog, het lied trok dan nog op niks ook nie. We weten nie of Mie hem uitbetaald heeft, wij hadden dat nooit gedaan.
Maar goed, na deze misstap ebde het ongenoegen geleidelijk aan weg bij stijgende ambiance.

Dat er een zeker Merksplasses koppel tijdens de kersperiode wenskaarten heeft verstuurd per vergissing (?) gefrankeerd met spaarzegeltjes van een groot warenhuis. In de plaats van postzegels. Wonderwel zijn de kaarten ongeschonden en zelfs afgestempeld bij de bestemmelingen geraakt.

Betreffend koppel wil niet met hunne naam in de gazet. Spijtig, want dat kan alleen de lol van het verhaal maar vergroten. Kan ook zijn dat ze het nog eens willen proberen. In alle anonimiteit.